Ano ang kahalagahan ng angkla sa Bibliya?

Ano ang kahalagahan ng angkla sa Bibliya? Sagot



Ang mga anchor ay mga nautical device na nagbibigay ng katatagan sa mga barko sa panahon ng malalakas na bagyo, na nagpoprotekta sa mga ito mula sa pagtapon sa dagat. Sa buong kasaysayan, ang mga anchor ay nagsilbing isang kailangang-kailangan na kagamitan para sa mga mandaragat. Sa Bibliya, ang anchor ay ginagamit bilang simbolo ng ating pag-asa kay Hesus na nagbibigay sa atin ng katatagan at katatagan sa buhay. Noong sinaunang panahon, ang anchor ay ginamit sa mga likhang sining at mga ukit bilang simbolo ng Kristiyanismo. Ang mga anchor ay lumilitaw sa mga Roman catacomb sa mga libingan ng mga Kristiyano, na nagpapakita ng matatag na pag-asa ng mga Kristiyano sa buhay na walang hanggan.

Ang salita anchor ay binanggit lamang sa Bagong Tipan. Ito ay tumutukoy sa isang literal na anchor sa ilang mga sipi ngunit ginagamit bilang isang metapora sa iba. Ang mga angkla ay binanggit sa salaysay ng paglalakbay ni Pablo sa Roma sa panahon ng matinding unos at kasunod na pagkawasak ng barko (Mga Gawa 27:13, 17, 29–30, 40). Sinasabi rin na si Jesus at ang Kanyang mga disipulo ay nakaangkla ng kanilang bangka sa Genesaret (Marcos 6:53).



Ang Bibliya ay gumagamit ng isang angkla sa makasagisag na paraan upang ilarawan ang pag-asa na mayroon tayo bilang angkla ng ating kaluluwa: Dahil gusto ng Diyos na gawing malinaw sa mga tagapagmana ng ipinangako ang hindi nagbabagong kalikasan ng kanyang layunin, pinagtibay niya ito sa pamamagitan ng isang panunumpa. Ginawa ito ng Diyos upang, sa pamamagitan ng dalawang bagay na hindi nababago kung saan imposibleng magsinungaling ang Diyos, tayong mga tumakas upang panghawakan ang pag-asang inilagay sa ating harapan ay mapasigla nang husto. Taglay natin ang pag-asa na ito bilang isang angkla para sa kaluluwa, matatag at ligtas. Ito ay pumapasok sa panloob na santuwaryo sa likod ng tabing, kung saan ang ating tagapagpauna, si Jesus, ay pumasok para sa atin. Siya ay naging isang mataas na saserdote magpakailanman, sa orden ni Melchizedek (Mga Hebreo 6:17–20). Ayon sa Bible Knowledge Commentary, kadalasang dinadala ng mga mandaragat ang angkla sa isang mas maliit na bangka palayo sa barko patungo sa kung saan ito maaaring ihulog (Victor, 1983, p. 797), at ito ay isang magandang larawan ni Jesus, ang ating nangunguna, na ay pumasok sa langit at ginawang ligtas ang ating pag-asa. Sa halip na isang angkla na umaabot sa dagat, ang angkla ng Kristiyano ay umabot sa langit kung saan si Hesus ay patuloy na namamagitan para sa atin (Hebreo 6:20; Roma 8:34). Tayo ay nakaangkla sa Banal ng mga Banal.



Ayon sa Hebreo 6:19, ang angkla ng ating mga kaluluwa ay ang ating pag-asa sa pamana ng Diyos kay Kristo. Hindi tulad ng nakabatay sa damdamin, may pagdududa na kahulugan ng pag-asa karaniwan sa ating mundo, ang pag-asa ng Kristiyano ay isang malakas at mapagkakatiwalaang anchor (NLT). Ang ating pag-asa ay matatag at panatag dahil ito ay nakasalig kay Jesus at sa mga pangako ng Diyos. Inaangkla tayo ng ating pag-asa sa mga mabagyong panahon ng buhay. Binigyan tayo ng isang angkla para sa kaluluwa, isang pangmatagalang pag-asa kapwa sigurado at hindi matitinag (BLB). Ang lahat ng iba ay panandalian at nagbabago, ngunit si Jesus ay nananatiling pareho (Hebreo 13:8).

Kapag binaha ng mga unos ng buhay ang Kristiyano ng takot, pag-aalala, o pag-aalinlangan, maaari niyang panghawakan ang mga pangako ng Diyos at makakatagpo ng katatagan sa kaligtasan na ibinigay ni Jesus. Anuman ang mangyari, nananatili ang mga pangako ng Diyos. Hindi Niya nais na ang Kanyang mga anak ay naliligaw; Nais niyang maiayos sila sa isang ligtas na lugar. Kung paanong ang isang angkla ay nakapaligid sa isang barko upang protektahan ito mula sa pag-anod sa dagat, gayundin ang ating pag-asa kay Jesus ay nagpapanatili sa atin na saligan at ligtas sa panahon ng mahirap, walang katiyakan, at kadalasang masakit na unos ng buhay.



Top