Bakit itinuturing na marumi ang mag-asawa pagkatapos nilang makipagtalik?

Sagot



Sinasabi sa Levitico 15:18, Kapag ang isang lalaki ay nakipagtalik sa isang babae at nagkaroon ng paglabas ng semilya, silang dalawa ay dapat maligo ng tubig, at sila ay magiging marumi hanggang sa gabi. Ang utos na ito ay dapat na tumutukoy sa pakikipagtalik sa pagitan ng mag-asawa, yamang ipinagbabawal ng Kautusan ang pangangalunya at pakikiapid. Kaya, anumang oras na ang mag-asawa ay magkaroon ng pakikipagtalik, sila ay ituring na marumi sa buong araw. Tila kakaiba, kung ang pagtatalik ng mag-asawa ay hindi kasalanan, na magiging marumi ang mag-asawa .

Ang pagiging marumi ayon sa Kautusan ay hindi kasingkahulugan ng pagiging makasalanan. Ang Batas sa Lumang Tipan ay nagsasalita ng dalawang uri ng karumihan—moral at seremonyal. Ang moral na karumihan ay sanhi ng imoral na mga gawain tulad ng mga nakalista sa Levitico 20:10–21, na may mga parusa mula sa kawalan ng anak hanggang sa kamatayan. Ang karumihang dulot ng pagtatalik ng mag-asawa ay nasa seremonyal na uri at walang kaparusahan.



Ang isang taong marumi ay kailangang iwasang humipo ng mga banal na bagay at sundin ang mga tagubilin ng Kautusan upang bumalik sa isang kalagayan ng kalinisan. Ang karumihan ay humadlang sa isang tao mula sa paglapit sa santuwaryo (Mga Bilang 5:3). Ang isang taong marumi ay hindi makakain ng inilaan na pagkain o kahit na dalhin ito bilang ikapu (Levitico 7:20–21; Deuteronomio 26:14). Kung ang isang tao ay marumi sa panahon ng Paskuwa, kailangan niyang maghintay ng isang buwan bago ipagdiwang ang kapistahan (Mga Bilang 9:6–13).



Bukod sa seksuwal na relasyon ng mag-asawa, may iba pang sanhi ng seremonyal na karumihan. Ang paglabas ng semilya sa gabi ay naging sanhi ng pagiging marumi sa seremonyal na paraan ng isang tao sa araw na iyon, at kinailangan niyang magpalipas ng araw sa labas ng kampo (Deuteronomio 23:10–11). Gayundin, ang mga babae ay marumi sa seremonyal na paraan kapag may regla (Levitico 15:19–23) at pagkatapos manganak (Levitico 12:1–8). Sa pag-aasawa, ang dalawa ay naging isa (Genesis 2:24; Mateo 19:4–6) at nakikibahagi sa seremonyal na karumihan sa pakikipagtalik (Levitico 15:18). Ngunit walang kasalanan o imoral tungkol sa pagtatalik ng mag-asawa, na imbensyon at utos ng Diyos para sa mga tao, bago pa man pumasok ang kasalanan sa lahi ng tao (Genesis 1:28).

Maari nating isipin ang anumang bilang ng mga dahilan ng Diyos sa paggawa ng mga tuntuning ito na namamahala sa karumihan, mula sa pisikal na kalinisan para sa mga indibidwal at komunidad hanggang sa pagtulong sa mga mag-asawa na pahalagahan ang pagiging espesyal ng Kanyang kaloob na pakikipagtalik. Sa kabaligtaran, ang ilang sinaunang lipunan ay bumagsak sa isang nakakabigla at mabagsik na kalagayan, namumuhay na higit na parang mababangis na hayop na hinihimok ng bawat uri ng udyok sa halip na mabuhay bilang pinakamataas na nilikha ng Diyos, na ginawa ayon sa Kanyang larawan (Genesis 1:26–27).



Ngunit ang sukdulang layunin ng lahat ng nasa Batas ay espirituwal. Sa kaso ng mga batas na namamahala sa karumihan, ang layunin ay upang ipakita sa mga tao ng Israel na ang Diyos ay banal at ang sangkatauhan ay hindi. Ang katotohanan na ang normal na pakikipagtalik ay naging sanhi ng pagiging marumi sa seremonyal na paraan ng mag-asawa ay nagpapakita na tayo ay marumi sa harap ng Diyos, kahit na hindi tayo gumagawa ng tahasang kasalanan. Tayo ay mga nahulog na tao na naninirahan sa isang bumagsak na mundo, at maging ang pang-araw-araw na gawain ng buhay ay ginagawa tayong marumi. Kailangan natin ng paglilinis bago tayo makalapit sa Banal na Diyos.

Sinabi ng Diyos sa Israel, Dapat kang maging banal sa akin sapagkat ako, ang Panginoon, ay banal, at ibinukod kita sa mga bansa upang maging akin (Levitico 20:26). Ang kawalan ng kabanalan ng Israel ay pinanatiling nasa gitna ng Kautusan. Ano ang silbi ng Batas? Ito ay ibinigay. . . upang ipakita na tayo ay nagkakasala (Galacia 3:19, CEV). Ang kailangan ng Israel—at ang kailangan nating lahat—ay ang pananampalataya ni Abraham, dahil ang mga may pananampalataya ay mga anak ni Abraham (talata 7), ibig sabihin, ang mga nagtitiwala sa mga pangako ng Diyos ay mga tatanggap ng pagpapala ng Diyos.

Top